Wendell's Ward

"As Long As I Have Music"

2007-10-13T03:17:00.001-07:00

Isa sa mga obra ng musikong pangkoro! Sa maraming beses kong narinig ang awiting ito ay hindi ko mapigilang maluha. Maluha sa ganda ng musika at titik. Patuloy na ipinapa-aalala sa akin ng awiting ito ang kagandahan ng buhay at ang paniniwala sa pag-asa!

Idagdag pa na nabuhay ng husto ang awiting ito sa madamdaming pag-awit ng Philippine Madrigal Singers!

Sa mga makikinig sana ay magustuhan ninyo. At sana ay dalhin kayo ng awiting ito sa duyan ng pag-asa katulad ng pag-akay nito sa akin sa mga hamon ng buhay!

"Here I Go Again"

2006-08-13T22:53:00.000-07:00

Bihira kong maramdaman ito, hindi pangkaraniwan na mabubuhay ang ganitong klaseng damdamin sa akin. Mapili at pihikan ako sa maraming bagay. Noong una hindi ko pinansin ang simpleng nararamdaman ko, pero matapos ang mahabang kwentuhan at palitan ng istorya, may namutawing haplos na pilit na sumisiksik sa aking puso.

Pinakiramdaman ko ang aking sarili, pilit na iwinawaksi ang isang nilalang na pilit sumisiksik sa aking puso. Pero nang lumaon hinayaan ko na maramdaman ang isang pamilyar na haplos sa puso.

Magkahalong kaba at sabik ang aking naramdaman, hindi ordinaryong damdamin lang ang namumuo sa aking puso.

Sa pangalawang pagkakataon, napatunayan kong hindi simpleng paghanga ang aking nararamdaman. Unti-unting nabubuhay ang minsang pamilyar na emosyon sa aking damdamin. Ngunit higit ang aking pagkabagabag. Masalimuot ang sitwasyon namin. May ibang taong nagmamahal sa kanya. Masakit sa akin ang katotohanang ito. Pinatatag ko ang aking puso, pinairal ang pag-iisip, ngunit patuloy na bumabalik ako sa mas nangingibabaw na pagmahahal.

Pinasasaya ako ng bagong nilalang, sa kanyang munti tawag, mensahe sa telepono. Higit ang ligaya dulot ng simpleng atensyon na ibinibigay niya sa akin.

Ngunit lumipas na ang halos dalawang araw ay wala pa akong nakukuhang tawag or mensahe sa kanya. Iniisip kong marahil ay abala siya at maraming inaasikaso. Nauunawaan ko yun. Ang hirap ng sitwasyon ngunit handa akong maghintay.

Hindi naman talagang madali ang magmahal. At walang nakukuha sa mabilisang paraan.

Ipagdadasal ko na sana balang araw maging ganap ang lahat sa pagitan naming dalawa.

"Wish"

2006-07-26T20:40:00.000-07:00

Tanggapin Mo ang pagsamo ko,
At sana ay patnubayan mo.
Puso kong naghihirap ay kalingain,
Iyong ingatan ang nawalang pag-ibig.

Hiling ko na ako’y patatagin.
Kumutan ako ng Iyong lambing.
Isip ko’y buksan at payapain,
Na lungkot at sakit ay kayanin.

Nawala man sa akin ang pag-ibig,
Alam kong may panahon na darating.
Aking hiling ay alagaan siya,
Hawakan ang puso at hagkan siya,
Hanggang sa kanyang pagbabalik.

Kung magtagpo man kaming muli,
Pinagsamaha’y di nawaglit.
Maging magkaibigang turing,
Sapat nang magbuklod sa amin.

"Life"

2006-07-26T20:35:00.000-07:00

Ang buhay ay isang araling nagtataglay ng pinakamagagandang pagsasalarawan ng tao: ng kanyang kamangmangan, kamunduhan, kabaliwan, kabalintunaan, katalinuhan, tagumpay, pagmamahal, pasakit, at paglalakbay.

Sa mga nakakamangha at kadalasa’y masalimuot na katangian ng tao, nagiging lantad ang tunay na hangarin niya sa gitna ng mga pagsubok at ligalig na nararanasan niya sa araw-araw. Sa kabilang banda, tama ring sabihin na lumilitaw sa mga karanasang ito ang kanyang mga pangarap, pag-asa at pagpapahalaga.

"Out-Patient"

2006-07-25T20:05:00.000-07:00

Unang pagkakataong ilalahad ko ang aking sarili. Unang pagkakataon na maglalagay ako ng paksa sa aking "blog". Hindi ko alam kung ano ang nag-udyok sa akin upang gumawa ng sarili kong "blog". Hindi ko nakasanayan ang bagay na ito. Ngunit mahilig akong magbasa at paminsan-minsan ay nagsusulat din. Ganunpaman, ngayon ko lang nasumpungan ang gumawa ng "blog" at pagyamanin ito.

Katulad ng mga out-patients sa ospital na kadalasan ay panandalian at agaran ang lunas na hinihingi, ang artikulong ito ay sasalamin sa agarang paglalarawan ng aking pamumuhay.

Ang tunay kong pangalan ay Virgilio - ipinangalan ng aking ina sa doktor na umasikaso sa kanya noong panahong iyon. Ang pangalang Wendell ay hango sa isang makata at mahistrado ng Estados Unidos na si Oliver Wendell Holmes, na nagkataong ipinanganak din sa araw ng aking kapanganakan.

Ipinanganak ako sa panahon ng tag-init, ilang buwan bago ideklara ni Pangulong Marcos ang Batas Militar. Isa sa mga tinatawag nilang Martial Law Babies. Katulad ng mga panahong iyon, hindi naging madali para sa murang katawan at isip ko ang mga hamon ng buhay. Maaga akong namulat sa hirap dala ng kahirapan at hikahos sa buhay. Hindi mayaman ang aking pamilya. Sapat lang ang kinikita ng aking ina para sa pang-araw-araw na gastusin at pangangailangan.

Ang mga bagay na ito ang isa sa mga nagpatatag sa aking katauhan. Sa kasalukuyan ako ay nakatira sa isang nirerentahan studio-apartment. Mahirap na masarap ang mag-isa. Mahirap dahil ikaw ang gagawa ng lahat ng bagay, masaya kasi desisyon mo lang ang sinusunod mo at wala kang pinakikibagayang tao.

Masaya ako sa ngayon, may matatag na trabaho, kumikita ng sapat (minsan sobra). At tumutulong sa aking pamilya. Ngunit, may mas mayamang pangarap pa ako na nais kong makamit sa hinaharap.

Sana lang ay magawa ko lahat ng ito sa kasalukuyang panahon - hindi para sa aking sarili ngunit higit para sa aking mga mahal sa buhay - aking pamilya!